سلامت پزشکان …. سلامت جامعه ….

همه پزشکان از اهمیت پیشگیری از بیماریها اطلاع دارند. همه میدانند بایستی منظم ورزش کنند و در تغذیه رعایت احتیاط را بکنند. همه میدانند که وزن را بایستی کنترل کنند . در عین حال موقعیت شغلی در اغلب موارد به گونه ای است که از لحاظ سخت افزاری امکان رعایت موارد فوق و اصلاح آن وجود دارد. پس چرا سلامت پزشکان علیرغم اطلاعات کافی در برخی مواقع از بقیه افراد جامعه بیشتر در معرض خطر است؟!
واقعیت این است که برای انجام هر کاری داشتن اطلاعات لازم است، ولی کافی نیست. علاوه بر داشتن اطلاعات، داشتن مهارت در رعایت نکات سالم زیستن هم لازم است. واقعیت این است که این قسمت بستگی بسیار زیادی به سبک زندگی هر فرد دارد. در این موارد داشتن اطلاعات اگرچه بسیار اهمیت دارد ولی در مورد کسانی موثر است که هم انگیزه لازم را داشته باشد، هم مانع فکری، کاری و یا شرایط زندگی نداشته باشند. اغلب پزشکان مانند بسیاری از مردم اطلاعات پایه را درمورد سالم زیستی دارند.
شرایط کار پزشکان به گونه ای است که فرسودگی شغلی بالایی به همراه دارد. بودن در شرایط پر استرس و شریک بودن در شرایط سختی که برای افراد عادی ممکن است در کمتر از ۱ درصد لحظه های زندگی اتفاق بیافتد، در حداقل ۶ ساعت از شبانه روز یعنی حداقل ۲۵% از ساعتهای عمر به معنای این است که این افراد ۲۵ برابر بیشتر از سایر افراد جامعه در یک شرایط پر استرس و بالقوه خطرساز قرار دارند. البته این درصورتی است که پزشکان هر یک روزانه فقط شش ساعت کار کنند درحالیکه معمولا بسیار بیشتر و حدود ۸ تا ۱۲ ساعت در روز کار میکنند .
فرسودگی و خستگی برای افرادی که به هر حال متولی سلامت جامعه هستند، فرصت تفکر را در زمینه سلامت خود و صد البته جامعه خواهد گرفت و مانع از یافتن راه حلی عقلانی و ابتکاری برای مشکلات پیش روی سلامت خود و جامعه میشود. بودن در یک شرایط ثابت و پرهیز از تغییر فکری و کارکردی تبدیل به یک فرهنگ و روش زندگی وکار میشود، به شکلی اگر کسی قصد کند در این زمینه فعالیتی انجام دهد توسط محیط یا متوقف شده و یا در بهترین حالت تشویق نمیشود.
نتیجه این که هم سلامت پزشکان درخطر است و هم سلامت جامعه و این درصورتی است از نظر امکانات درمانی موجود در مملکت در وضعیت خوبی قرار داریم ولی این امکانات تا وقتی که متولیان امر و موتور محرکه این سازمان خود دچار فرسودگی شغلی باشند، باعث تغییر در سلامت عمومی نخواهد شد. در خطر قرار گرفتن سلامت جامعه باعث هدر رفتن بیشتر منابع مملکت و البته پایینتر رفتن کیفیت زندگی همه مردم خواهد شد. چاره کار تغییر روش طبابت با شرایط امروز است.
واقعیت این است که روش و چهار چوب طبابت از زمان مرحوم دکتر قریب تاکنون تغییری نکرده ولی زندگی مردم تغییر زیادی کرده است. اطلاعات بیشتر شده و سبک زندگی هم تغییر کرده و البته عقل حکم میکند با توجه به شرایط موجود تغییری در نحوه برخورد پزشک با بیمار داده شود. به تازگی سازمان بهداشت جهانی طرحی را با عنوان مراقبت بیمار محور و یا فرد محور ارایه نموده است که بر اساس آن سیستم مراقبت پزشکی دچار تغییر بنیادی میشود. مزایای این روش بالارفتن رضایت شغلی و بالارفتن سطح سلامت مردم و همچنین کاهش هزینه های درمان خواهد بود.


با توجه به اینکه تا قبل از این رویداد، مطالبی با عنوان اصول مراقبت بیمار محور که شامل اطلاع سانی بیمار و آموزش در سیستم مراقبت درمانی گنجانده شده بود، تصور عمومی از سیستم مراقبت بیمار محور همان اموزشها میباشد. در صورتی که این سیستم کل مراقبت درمانی و بهداشتی را تحت تاثیر قرار خواهد داد. علت اینکه این سیستم در حال حاضر توسط سازمان بهداشت توصیه میشود این است که نتیجه این نوع مراقبت کاهش ۶۰ درصدی هزینه درمان و بالا رفتن سلامت عمومی و بالارفتن رضایت شغلی است. پایه این نوع مراقبت یافتن راهی است که بتوان سبک زندگی را تغییر داد، برای سلامت فردی برنامه ریزی دقیق و منظمی داشت .
در این گذار پزشکان با فراگیری این اصول میتوانند برای سلامت خود نیز برنامه ریزی داشته باشند. کلینیک ارتوپدی سپید در جهت اجرای مراقبت بیمار محور البته با گرایش ارتوپدی بیش از چهار سال تلاش نموده و هم اکنون با کمال تواضع اعلام میدارد، این روش در حال اجرا است. در این خصوص تمامی متخصصین امر که علاقه مند به کمک فکری به این طرح و یا کسب اطلاعات در این زمینه هستند میتوانند از طریق شبکه های اجتماعی و یا تلفنهای کلینیک ما را در جهت بالابردن هرچه بیشتر سلامت عمومی و سلامت پزشکان یاری نمایند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *